Kadim Şehrin Unutulmuş Efsanesi

Yerin yedi kat derininde, en yüksek gökdelenin üstünde, eski bir hanın sütunları arasında, su yollarındaki her bir taşın altında, dağlarının zirvesinde ya da mağaralarının dehlizlerinde… Bir şehir sonsuz gizemler taşır. Eskiden aşikâr olan ama asırlar geçtikçe unutulmuş sırlar yeniden canlanır.

Göksu hayatının 23. yılında, karış karış bildiğini sandığı şehrinin görünmeyenlerini görmeye başlar. Başta ne olduğuna anlam veremese de zamanla kendisine kalan zorlu mirası sahiplenir. Tanıştığı insanlar, peşine düştüğü ejderhalar gerçekten de göründüğü gibi midir? Gösterilen neye inanmalıdır yoksa hislerine mi kulak verilmelidir? Sınırlar somutlaştıkça gerçeği değiştirmeye, şehrin hayatını etkilemeye başlar.

A. Erkan Akay, fantastik dünyanın kapılarını ardına kadar açarken ayağını gerçek mekânlara sağlamca basan bu romanıyla kadim bir şehrin sırlarını gün yüzüne çıkarıyor. Görünenin ardındaki gizemi kulağınıza fısıldıyor. Bir ejderhanın sırtından dünyaya kuş bakışı bakmayı, rüzgârı saçlarınızda hissetmeyi, şehirlerin; binalardan, sokaklardan, caddelerden ve parklardan ibaret olmadığını, en az insanlar kadar sır saklayabildiğini öğretiyor.

Keyifli okumalar…

Tahir Büyükkörükçü, Konya’nın dinç sesiydi. Konya’nın ruhuydu. Gölgesi şehrin üzerindeydi. Şehrin kalbine sinmişti varlığı. Onun mütebessim çehresi şehrin insanının yüzüne yansıyordu.

Şehrin güvencesiydi.

Bir umut, bir dua, bir ferahlık, bir kapı, bir aydınlık…

Evimiz onun sesiyle dolup taşardı. Babamın kulakları, gözleri onda. Onun nasihatleri ruhuma sinmiş, onun sesiyle büyümüşüm ben de. Yazmayı denedim; onun ruhundan taşan damlalar kalbinize süzülsün diye…

Yazmayı denedim; bir Allah dostu, dostunuz olsun, sizin de bir gölgeliğiniz olsun diye…